Recente activiteiten

Lezing met Dante van hel tot hemel

Geen mooiere ambiance denkbaar om deze bijzondere avond compleet te maken; de Dominikanerkerk/boekhandel  te  Maastricht.

In haar gewelven  bleef de middeleeuwse muziek en de reflectieve betekenis van de bezinnen tekst, lang hangen.

 

In aanwezigheid van dertig bezoekers declameerde de classicus Peter Adema een keuze uit dichtstrofen van de Divina Commedia ,  door Adema naar het Nederlands vertaald vanuit het Toscaans Italiaans.

Zijn 70 minuten durende voordracht (geheel zonder papier) werd muzikaal ondersteund door prachtig gitaar en luitspel, uitgevoerd door de musicoloog Willem Mook.

Peter Adema had een prachtige uitspraak, steeds gedreven door een kundig  gevoel voor dictie en timbre. 

Muziek en tekst werden verlucht door projecties van schitterende vluchtige zwierige schetsen uit de Engelse Holkham Manuscripten.

 

Dante schreef zijn comedie gedurende 15 jaren. Hij was in 1302 door paus Bonifatius VIII verbannen en trok van hof naar hof.

In het epische gedicht neemt Dante Alighieri zich zelf als onderwerp; dit is de eerste keer in de geschiedenis van de westerse dichtkunst.

De goddelijke Comedie verhaalt over Dante ’s louterende  zoektocht naar het zuivere / goddelijke in hemzelf.

Eerst wordt hij door de Romeinse dichter Vergilius naar de krochten van de hel begeleid. 

Een zware tocht vol confrontaties met extreme sodomistische uitspattingen van seksuele driften en agressies. Dante houdt deze loutering vol, met het vooruitzicht dat hij aan de helpoort zijn geliefde Beatrice zal ontmoeten. Zij neemt hem uiteindelijk mee naar de kosmische sterren,  het hemelse licht: een licht dat haar zo onvoorstelbaar mooi maakt, dat hij via haar schoonheid het Goddelijk licht aanschouwt.

Dante wordt er zich van bewust, dat hij, na het af]leggen van zijn driften, wensen en verlangens , in nederigheid het goddelijk licht in zichzelf kan vinden.

 

Na afloop dankte vervangend Dante voorzitter Annette Schade,  Peter Adema en Willem Mook voor deze zeer rijke intense voordracht; alles viel op zijn plek, prachtig. Annette typeerde deze voordracht als een klassieke Gestalt; absoluut;  het geheel was zoveel  meer dan de optelsom der delen, waarvoor ons aller dank. 

 

 

Tekst Désirée Tonnaer

Lezing door Fons van den Broek over de kleine Eilanden van Italië

Woensdag 18 september 2019 vond de Inizio van het nieuwe culturele seizoen plaats.

 

Voordat de avond om 20.00 uur begon vond de introductie van de cursussen voor het cursusjaar 2019/2020 plaats waar ook de meeste van onze docenten aanwezig waren.

Tijdens deze introductiebijeenkomst schreven weer een aantal nieuwe cursisten in. 

Wij hebben daardoor ook komend seizoen weer een mooi gevuld cursusprogramma.

 

Op het programma van de Inizio van het culturele seizoen stond een lezing door Fons van den Broek over de kleine Eilanden van Italië, dit aan de hand van het gelijknamige door hem geschreven reisboek.

 

In een kort overzicht nam hij ons mee naar de "Afrikaanse' eilanden - zuidelijk en westelijk van Sicilië, de vulkaaneilanden (De Eolische eilanden), de eilanden bij Napels, bij Sardinië en de Tremitische eilanden in de Adriatische zee. Zo kwamen wij iets te weten van de geschiedenis van eilanden zoals Linosa, Alicudi, Capri, Sant'Antioco, Ustica, Martettimo,  Ischia en Elba.

 

Slechts een paar van deze eilanden genieten naamsbekendheid en nog minder zijn toeristisch ontwikkeld. Hier naar toe reizen is dan ook nog steeds wat avontuurlijk.

 

Hoe klein of onbekend eilanden ook zijn, de meeste hebben wel een bewogen geschiedenis.

Zij maakten al deel uit van de Myceense cultuur, werden beheerd door Feniciërs, Carthagen, Grieken of Etrusken. In de oudheid werd er op sommige van deze eilanden al obsidiaan (vulkaanglas) of ijzererts gewonnen, wat het ook economisch belangrijke eilanden maakte.

 

De meest recente bestemming voor een aantal van deze eilanden was, dat er gevangenissen of ballingsoorden werden gebouwd voor hen die om een of andere reden uit de gratie van de machthebbers waren geraakt.

La Voce del Violino

Onder deze titel gaf Daniela Fantin op 17 april 2019 voor cursisten en andere leden een voordracht in de Italiaanse taal. Voor alle 60 bezoekers een mogelijkheid om eens te testen hoe goed zij de Italiaanse taal kunnen volgen.

 

Daniela begon met te vertellen dat voor het maken van een viool twee houtsoorten van groot belang zijn. Allereerst, voor de bovenzijde, vurenhout maar dan wel van de in de bergen van Noord Italië voorkomende rode spar en dan alleen hout van de mannelijke boom. Van deze zeer langzaam groeiende spar met dus dunne jaarringen worden alleen de oudste bomen gebruikt, soms wel hout van bomen van 200 jaar. Voor de onderzijde van de viool wordt hout van de esdoorn gebruikt.

 

Een enorme storm in het najaar van 2018 heeft het belangrijkste gebied voor de rode spar verwoest, waardoor wel een miljoen bomen zijn verwoest. Een ramp voor de vioolbouw in de komende decennia.  In een filmpje werd ons de verwoesting getoond. Daarin ook beelden en de muziek van het terplekke gehouden herinneringsconcert door een strijkersensemble. 

 

Verder vertelde Daniela -nog steeds in het Italiaans- over de geschiedenis van de viool en de vioolbouw. In het Italiaans heet een vioolbouwer een Liutaio, welk woord is terug te voeren op Liuito, waarin wij het Nederlandse luit herkennen. 

Aan de orde kwamen de Viola de braccio, de Viola de gamba, de Viella, de Violino, de Viola en de Violoncello. 

 

Het plaatsje Cremona was en is nog steeds een belangrijk centrum van vioolbouw. Daarin heeft de familie Amati vanaf 1517 een belangrijke rol vervuld. Tot die familie behoorden de meest beroemde vioolbouwers onder wie Stradivarius en Guarneri. Van de 960 violen die Stradivarius ooit bouwde zijn er nog 450 bekend en die worden allemaal nog bespeeld. De viool werd vanaf de barokperiode hét geluid van de klassieke muziek.

 

Aan de hand van een documentaire over de vioolbouwer Domenic Fantin, haar vader, liet Daniela ons het proces van de vioolbouw zien. Domenic is inmiddels 90 jaar, maar bouwt nog steeds nieuwe instrumenten, want hij vindt dat het nog altijd beter kan. Dit terwijl hij in de jaren ’60 al een viool bouwde voor de beroemde violist Yehudi Menuhin die daar heel blij mee was. Domenic Fantin bouwt zijn instrumenten bijna nog helemaal zoals dat honderden jaren geleden ook gebeurde, met de hand.

Belangrijk element blijft de kwaliteit en de klank van het hout. Dat hout moet dus steeds heel zorgvuldig worden geselecteerd. Wie meer wil weten over Domenic Fantin kan daar voor terecht op: http://www.domenicofantin.com

 

Na de lezing beantwoordde Daniela nog een groot aantal vragen. Daaruit bleek dat iedereen het Italiaans gesproken woord behoorlijk goed beheerst en dat de inhoud van de voordracht heel interessant werd gevonden.

 

Na afloop genoot iedereen nog van een glas goede Italiaanse wijn en werden de reisplannen voor de komende maanden besproken.

Opera-avond 'La Lirica Italiana' 2019

Op 19 maart 2019 was Dante Alighieri – Maastricht te gast bij het Conservatorium Maastricht voor een concert door een aantal studenten van de zang- en operaklas van Axel Everaert.

 

Wij genoten van een 1 ½ uur durend programma onder de titel “La Lirica Italiana”.

 

Zeven eerste- en latere jaars studenten zongen voor ons aria’s en liederen van verschillende componisten: Mozart, von Gluck, Rossini, Donizetti, Tosti, Casella en Puccini.

 

Sommige zangers en zangeressen waren nog wat timide en ingetogen in hun optreden, anderen waren meer zelfverzekerd en vrij in hun presentatie. 

Zingen kunnen zij allemaal erg goed en dat maakte het fijn om naar te luisteren.

Bijzonder deze avond was dat Axel Everaert zelf ook voor ons zong. In een duet verving hij een student die door ziekte niet kon optreden.

 

Alle stukken werden op piano begeleid door Abigail Richards. Zij deed dat schijnbaar moeiteloos, maar voortreffelijk.

 

Het was fijn deze avond van Italiaanse zang, na een onderbreking van een jaar, weer op ons programma te hebben.

Elk van de optredende hebben wij als dank een fles mooie prosecco aangeboden.

Afscheid Guy Schrijnemakers als voorzitter

Woensdag 20 februari 2019 vond de algemene ledenvergadering plaats in de Cellenbroederskapel aan de Brusselsestraat in Maastricht.

 

Een van de punten was de benoeming van Guy Schrijnemakers tot ere-lid nadat hij de voorzittershamer heeft overgedragen aan Ton van Leeuwaarden.

Zelf schrijft Guy hierover het volgende:

Grazie Mille!

 

Tijdens de afgelopen ALV heb ik afscheid genomen als presidente van onze società. De motivatie hiervoor heb ik jullie eerder meegedeeld.

Ik wil hieronder mijn verhaal als inleiding bij de ALV opnieuw te houden, kort herhalen dat ik met dankbaarheid terugkijk op 12 en een half jaar goede samenwerking met een fijn bestuur voor een fantastische vereniging; op een goed en collegiaal samen optrekken met de ander Dante’s in Nederland en een vruchtbaar contact met de Sede Centrale in Rome. Na soms pittige discussies zijn wij er altijd goed uitgekomen, vooral voor onze club.

Ik heb de prettige en warme woorden die aan mij en Marlies gericht zijn, zowel van bestuur als van aanwezige leden bijzonder op prijs gesteld. Het erelidmaatschap vervult mij met trots.

Ik wens mijn opvolger Ton en “zijn” bestuur alle goeds en succes de komende jaren. Ik ken de club en heb er zo alle vertrouwen in.

Het was jammer dat ik zo veel leden die ik regelmatig bij activiteiten heb mogen ontmoeten niet persoonlijk de hand heb kunnen schudden.

 

Guy Schrijnemakers.

Klik op de foto voor meer foto's.

Lezing over koffie

Woensdag 20 februari 2019 vond de algemene ledenvergadering plaats in de Cellenbroederskapel aan de Brusselsestraat in Maastricht.

 

Voorafgaand aan het formele gedeelte hield Wim de Jongh van het bedrijf Exprezzo.nl uit Simpelveld een lezing over het onderwerp koffie. Een typisch Italiaans onderwerp al is er in Italië geen koffieplantage te vinden. Wel zijn de Italianen natuurlijk meesters in het ontwerpen van espresso machines.

 

Hoe het gebruik van koffie als drank precies is ontstaan is onbekend. Het is geen voor de hand liggende uitvinding, want het proces van koffiebes tot een kop koffie is ingewikkeld. Duidelijk is dat het gebruik van koffie is ontstaan in Jemen, Ethiopië en Kenia. 

Toen de Arabieren die landen overheersten zetten zij een monopolie voor het telen van koffie op. Dat monopolie werd pas doorbroken toen eind 16eeeuw een Nederlander er in slaagde een koffieplantje te bemachtigen en dit naar Indië bracht. Toen begon de verspreiding van koffie over de gehele wereld. 

Het branden bepaalt voor een belangrijk deel de smaak van de uiteindelijke koffie. Daarbij kan gevarieerd worden met de temperatuur van de lucht, de trommel en de bonen en in de duur van elk procesonderdeel. Bij 180 graden C. begint de boon te “kraken”. Ook het afkoelingsproces is van belang voor de smaak. Koelt de koffie te langzaam af, dan wordt ze bitter, koelt ze te snel af, dan ontstaan er zuren.

 

Na de lezing gaf Wim nog een kleine demonstratie van het branden van koffie (zie foto), terwijl we in de pauze konden genieten van een kop van de door hem zelf geïmporteerde en gebrande koffie. 

Filmavond Dante Maastricht film 'Loro'.

Woensdag 16 januari 2019​ Filmavond in Lumière Maastricht

 

Onze filmavond op 16 januari 2019 werd traditioneel weer goed bezocht. Ruim 80 leden en introducees kwamen naar Lumière Cinema in Maastricht om te kijken naar een exclusieve voorstelling van de Italiaanse film LORO.
Omdat in voorgaande jaren een aantal leden teleurgesteld moest worden omdat er geen kaarten  meer beschikbaar waren, terwijl er uiteindelijk toch stoelen leeg bleven koos het bestuur er dit jaar voor om geen reserveringen vooraf toe te staan, zodat alle kaarten beschikbaar waren voor leden die daadwerkelijk naar Lumière kwamen. Ook nu bleven een paar stoelen leeg, maar er  hoefde niemand teleurgesteld te worden.
De film LORO werd door de meeste aanwezigen in stille verbazing bekeken.
Allereerst werden wij geconfronteerd met beelden van een uitbundige en losbandige levensstijl  van een bepaald deel van de Italiaanse bovenklasse. Seks, drugs en rock & roll tot in het extreme.
Aan die levensstijl werd de figuur van Silvio Berlusconi gekoppeld in de periode dat hij politiek actief was. Hij leek prima zijn weg te vinden binnen deze groep mensen waarin hij als industrieel en politicus voor alle anderen een interessant figuur was met invloed op heel veel terreinen. Van die invloed wilde iedereen natuurlijk een beetje mee profiteren.
Silvio Berlusconi leek als politicus op de zelfde manier te functioneren als Silvio Berlusconi als zakenman. Alles en iedereen wordt gebruikt, gemanipuleerd en opzij gezet om het (eigen)belang te dienen en dat allemaal in de overtuiging dat hij in alles de beste is en alles het beste weet. Alle anderen zijn sukkels.
Een bijzondere film die een beeld geeft van één van de politieke experimenten in de Italiaanse  politiek die aan de orde komen in het boek van Pepijn Corduwener, die daarover bij ons onlangs een lezing hield.

12 Eeuwen klassieke (Italiaanse) Kerstmuziek

Lezing over de geschiedenis van de klassieke kerstmuziek in Italië door Joop van Velzen. 

 

Klik op foto's voor het fotoalbum.

In aanwezigheid van ongeveer vijftig toehoorders gaf de muziekhistoricus Joop van Velzen, een boeiend overzicht van de ontwikkeling van de Italiaanse Kerstmuziek, waarbij hij de eerste geluidsfragmenten liet horen welke opgetekend waren in de zevende eeuw voor Christus. 

In deze Arabische Byzantijnse liederen werd reeds profetisch de komst van een verlossende  

Messias bezongen. 

 

Ontwikkeling van de Italiaanse kerstmuziek; 

De ‘concerto di natale” werden in de loop van de geschiedenis aanvankelijk eenstemmig gezongen, dit volgens de theologische opvattingen van de Roomse kerk; de Scolae Cantora 

o.i.v.  Gregorius. 

Zowel o.i.v. Byzantium (Constantinopel) als beïnvloed door de ontwikkeling van de psalmenzang in de kloosters werd de polyfonie ingevoerd. Parallel aan de ontwikkeling van de meerstemmigheid in de religieuze muziek, was de (vooral Boheemse) volksmuziek al eerder meerstemmig. Ook vanuit zuid Frankrijk, het toenmalige Ocitanie, trokken troubadours vrolijk met trommels en fluiten, vergezeld door meerstemmige zangers, door het land. De muziek was vrolijk. 

De liturgische teksten werden echter aanvankelijk alleen door mannen en slechts in het latijn gezongen. De meerstemmigheid deed zijn intrede. 

Zowel de Reformatie (Luther 1517, als de Contrareformatie  Concillie van Trente 1545-1563, beïnvloedden de ontwikkeling van de kerstmuziek. 

Na de contrareformatie participeerden de vrouwen en castraten welig in de kerkzang. 

Namen en geluidsfragmenten van bekende componisten passeerden de revue; 

Giovanni Pierluigi da Palestrina, Giovanni Gabrieli, Monteverdi, Scarlatti en Respigli tot de bijna a tonale eigentijdse muziek van Luigi Dallapicola. 

 

Deze fantastische muziekportretten werden beeldend verlucht door het tonen van  schitterende afbeeldingen van fresco’s en schilderijen over het kerstverhaal. 

Eenieder was zeer tevreden over deze boeiende presentatie. 

 

In de pauze trakteerde onze bestuursvoorzitter Guy het aanwezige publiek op een feestelijke ‘bubbel ‘;  een door hem uitgezochte Brachetto d ‘Acoui; toepasselijk werd een heerlijke Pantatone geserveerd. 

 

Verslag, Désiree Tonnaer. 

Joop van Velzen:

Ik heb me met mijn organisatie ‘Music in Life’ – Passie voor Klassiek! 3 jaar geleden in Laren gevestigd en richt me op het toegankelijk maken van en mensen te interesseren voor de wereld van klassieke muziek. Mijn naam is Joop van Velzen, M.Sc./M.A., universitair afgestudeerd in de biologie/botanie én tevens in de muziekgeschiedenis. Ik concentreer me op het ontwikkelen en uitvoeren van programma’s over allerlei onderwerpen uit de wereld van de klassieke muziek.

Lezing Proeftuin Italie

Op 21 november 2018 kwamen zo’n 70 personen naar de Dante avond waar 

Pepijn Corduwener, universitair docent Italiaanse politiek en geschiedenis, een lezing gaf gebaseerd op het door samen met zijn collega Arthur Weststeijn geschreven boek “Proeftuin Italië”. 

In dit boek wordt Italië gezien als een land dat trendsetter is van moderne politiek. 

 

In de lezing werd dat ongebruikelijke inzicht verklaard;

De Italiaanse politieke geschiedenis kan worden onderverdeeld in periodes met politieke systemen die elk op zich vooruitliepen op vergelijkbare ontwikkelingen elders in de westerse wereld. Die systemen brachten echter geen verandering in de kloof tussen noord en zuid Italië, elite en arbeiders, Italië en noordelijk Europa en liepen telkens weer vast, waarna een nieuw experiment begon. 

Te onderscheiden zijn:

  1. De eenwording in 1861. 

  2. Het totalitaire fascistische bewind van Mussolini vanaf 1922.

  3. De republiek die werd geleid door de grote politieke volkspartijen vanaf 1945.

  4. De populistische regeringen onder de zakenman Berlusconi vanaf 2001.  

  5. De opkomst van de 5-sterrenbeweging, die zich aan de bevolking presenteert via internet. In 2018 leidt dit tot verkiezingen waarbij de 5- sterrenbeweging als grootste partij ( 32%) uit de bus komt en zij een coalitieregering gaat leiden.

 

Er waren sinds 1861 natuurlijk ook successen:

  1. De eenheidsstaat is in stand gebleven.

  2. Separatisme werd voorkomen.

  3. Een dictatuur werd vervangen door een democratisch systeem.

  4. Grote economische groei in de jaren tot 2009.

  5. De laatste overgang (nr. 5) vond plaats zonder voorafgaande periode van geweld of terrorisme.

 

Na de lezing vond er nog een geanimeerde gedachtewisseling plaats tussen Pepijn Corduwener en de aanwezige Dante leden.

Alle aanwezigen vonden dit een heel interessante avond. 

Het boek “Proeftuin Italië” is in de boekhandel verkrijgbaar.

Lezing "Quo Vadis" en afscheid Mirella.

Klik op foto's voor het fotoalbum.

Deze culturele avond had een tweeledig doel; 

 

Robert Kragting en Gemma Jansen verzorgden een lezing met als titel “Quo Vadis – Historische fictie?”. 

Het afscheid van onze docente Mirella Mattarei. 

 

In de lezing over de Hollywood film “Quo Vadis” uit 1951 van Mervyn Leroy , de verfilming van het gelijknamige boek van de Poolse schrijver Henryk Sienkiewics uit 1895, ontrafelt het sprekers echtpaar verschillende mythes welke onstonden na de eerste vertoning van de immens populaire film. Gemma Jansen is archeoloog, haar man Robert Kragting is filosoof. 

 

De eerste filmvertoning, in 1951 maakt worldwide veel indruk. Het naoorlogse westelijke bewustzijn bleek vatbaar voor de in deze film gevoede denkbeelden die niet geheel geënt blijken op historiciteit. Vandaar de verklaring van de titel van deze lezing. 

Het verhaal gaat over de Romeinse tijd tijdens de dictatuur van keizer Nero, in de film fenominabel vertolkt door Peter Ustinof. 

Kern van het verhaal in de film is de romance tussen het hoofd van de praetoriaanse garde , de directe bodygards van de keizer, Tigelinnus en Lygia Callina, een christelijke gijzelinge van de Romeinse staat. In deze tijd werden de Christenen door de Romeinen vervolgd. 

Over deze, ogenschijnlijk onmogelijke romance, (vergelijk dit thema met de latere populaire film The West Side Story) wordt in de lezing weinig inhoudelijks verteld. 

Veel aandacht wordt besteed aan een markant moment in de Romeinse geschiedenis, de grote brand in de stad Rome, in het jaar 64, het jaar waarin de filmt speelt. De megalomane keizer Nero zou delen van de stad hebben laten afbranden om plek te maken voor de uitbreiding van zijn keizerlijke gebouwen. 

Deze waanzin kostte vele slachtoffers. De schuld van de brand werd in de schoenen geschoven van de Christenen.  Voorafgaand aan beelden van de brand zien we keizer Nero, zich vergapen aan een grote maquette van het nieuwe Rome. Direct legt de kijken een verband tussen historische filmopnames van Hitler en zijn architect Albert Speer, die zijn maquette van het nieuwe Germania toont.  

In de presentatie van delen uit de film fileert het sprekersechtpaar enkele essentiële feiten; 

Aan het Romeinse hof spelen grote intriges die door het decorum van de keizer, waaronder de filosoof Seneca, de schrijver Petronius Arbiter en in het bijzonder Nero’s tweede vrouw Poppaea Sabina, listig, zowel met het doel van eigenbelang, alsook met zorg voor het romeinse volk, tegen elkaar uitgespeeld worden. 

Keizer Nero wordt door Ustinof indrukwekkend  neergezet als impulsieve narcistische psychopaat. Het Romeinse volk wordt in de film geportretteerd als  ‘het kwade volk ‘, de Jezus en Christenen moordenaars. De vervolgde Christenen worden geafficheerd als ‘het goede, onschuldige volk’. Nero groeit uit tot ‘de antichrist ‘. In het Amerika, dat met het zelfbewustzijn van zijn rol als redder van Europa, graag dit besef van goed en kwaad als sjabloon legde over de internationale verhoudingen waarbij het sterk traditioneel religieuze na oorlogse Amerika zich graag identificeerde met het confessionele ‘goede’ in contrast met het a religieuze “kwade” communistische Rusland. 

Het sprekersechtpaar laat beelden zien van de voor die tijd onvoorstelbare opzet voor de verfilming; Giga decors, 30.000 figuranten, kledingstukken, tamme en wilde dieren etc. 

 

De populaire film gaat over de ‘heilsgeschiedenis’ van het Christendom; de sprekers ontwarren de in de film manipulatieve stilering van de beelden,  die de historiciteit niet benadrukken, maar een duidelijke christelijke boodschap hebben. 

 

Het was een zeer boeiende lezing welke de zevende lezing van Gemma Jansen voor Dante bleek te zijn. 

 

Na een dankzegging aan de sprekers richt onze voorzitter Guy het woord tot Mirella Mattarei. 

Namens het bestuur en de studenten dankt hij Mirella voor haar kwaliteiten als docente. 

Hij betreurt haar definitieve vertrek naar Italië, omdat Dante Maastricht in haar een zeer goede docente verliest. 

Hij waardeert haar consciëntieuze pedagogische inzet en betrokkenheid die een zeer positieve bijdrage heeft geleverd aan het goede imago van Dante Alighieri Maastricht. 

Uiteraard wenst hij haar een gelukkige toekomst in haar geboorteland. 

Mooi dat ook studenten het initiatief hadden genomen om haar met enkele cadeau ‘s, als blijk van waardering, te verassen. 

 

Het schouwspel van deze culturele avond werd bijgewoond door 65 aanwezige leden.  

 

Verslag; Désirée Tonnaer. 

Een succesvolle Inizio Stagione.

Op 12 september 2018 waren wij te gast bij de Dominicanen boekhandel.

Die avond introduceerden wij onze cursussen en docenten voor het seizoen 2018/2019.

Er was een grote opkomst die resulteerde in flink wat inschrijvingen.

Ons culturele seizoen werd geopend met een lezing over Turijn die werd gegeven door de in Turijn geboren en opgegroeide Patricia Schiozzi en haar partner, de muziekhistoricus  Pieter Bakker.

 

Ondersteund door een prachtige audiovisuele presentatie vertelden zij ons over de historie van de stad, die nog volop in het huidige Turijn zichtbaar is.

 

De legende over het ontstaan van Turijn is, dat de Egyptische prins Eridano, na een zeiltocht over de Middellandse zee, in de buurt van het huidige Genua aan land ging en van daar het binnenland introk. In de Povlakte stichtte hij de stad Turijn. Opmerkelijk is dat het wapen van Turijn een stier bevat, die zou zijn gerelateerd aan de Egyptische god Apis, die altijd als stier werd afgebeeld. Ook opmerkelijk is dat in Turijn het belangrijkste museum van de Egyptische oudheid staat, na dat van Cairo.

 

Vóór de Romeinen bewoonde de Keltische stam “Taurini” deze streken en daar is de huidige naam van de stad in te herkennen. De nederzetting van de Taurini werd door Hannibal vernietigd. Nadat de Romeinen Hannibal versloegen bouwden zij de stad weer op en daaraan heeft het haar rechthoekige stratenpatroon te danken.

 

Na de Karolingische tijd werd het bestuur van deze streek overgenomen door de familie Savoys, die een belangrijke invloed op de stad heeft gehad, omdat zij die in 1580 toen hoofdstad van hun rijk maakte en er in de eeuwen daarna veel paleizen en kerken bouwde, waarvan er veel nog bestaan. De Savoys eindigden hun invloed op het bestuur van Italië pas na de tweede wereldoorlog toen het koninkrijk werd opgeheven en Italië een republiek werd.

 

In de 20e eeuw werd Turijn met het ontstaan van de Fiat (Fabbrica Italiana Automobili Torino) fabrieken een belangrijke industriestad. Die industrie en de groei van het aantal auto’s in de stad waren helaas ook de oorzaak van het vergrauwen van alle prachtige gebouwen.

Het aantrekken van de Olympische winterspelen van 2006 was het moment waarop tot een grote schoonmaak van de stad werd besloten. Ook werden veel straten autovrij gemaakt en  parkeerplaatsen op de pleinen ondergronds gebracht.

 

Nu is Turijn weer de stad van de Austera Eleganza (Strenge elegantie) en met haar zichtbare historie alleszins een bezoek waard.

Expositie Viva Roma!

Op 29 mei 2018 bracht een aantal van onze leden gezamenlijk een bezoek aan de expositie Viva Roma! In het museum La Boverie in Luik.

 

Wij reisden per trein vanuit Maastricht naar het station Luik Guillemins. Daar vandaan wandelden wij naar het zuidelijkste puntje van het eiland in de Maas waarop ook het stadsdeel Outre Meuse ligt.

 

Over een nieuwe passerelle voor voetgangers en fietsers bereikten wij het Parc La Boverie waarin het museum staat. Oorspronkelijk werd het museum gebouwd ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling die hier in 1905 werd gehouden. Een paar jaar geleden is het gebouw  gemoderniseerd en het beschikt nu over een aantal zeer ruime expositiezalen.

 

Eerst genoten wij in de sandwicherie van het museum van een eenvoudige lunch.

Daarna werden wij over de tentoonstelling geleid door een goed Nederlands sprekende jonge vrouw, die ons veel wist te vertellen over de kunstenaars van wie hier werken hangen en van hun verblijf in Rome. Bijna allemaal niet Italiaanse kunstenaars, die Rome bezochten in het kader van hun interesse in de klassieke oudheid. De tentoonstelling is overzichtelijk en op thema opgezet, waardoor wij een goed beeld kregen van hoe het er destijds aan toe ging. De thema’s zijn: De beweegredenen voor de reis, De reis naar Rome, Het leven in Rome, De voorliefde voor Klassiek, De bevolking van Rome, De uitstapjes buiten Rome. De expositie eindigt met een paar hedendaagse schilderijen met Rome als thema.

Na de rondleiding hebben we de expositie op eigen gelegenheid nog eens op ons gemak helemaal   bekeken. Er was ook nog wat tijd om de vaste collectie van het museum te bekijken.

Al met al hadden wij een zeer prettige middag.

Voor wie geen gelegenheid had om met ons mee te gaan, is de expositie -die tot 26 augustus 2018 te zien is- zeker aan te bevelen.

Klik hier voor meer foto's.

Lezing: Maarten en Christina - Schijn en werkelijkheid in het Rome van de 16e/17e eeuw door Christiaan Caspers.

Woensdag 18 april 2018 kwamen  50 leden naar de Dominicanerkerk. In deze sfeervolle -door Boekhandel Dominicanen ter beschikking gestelde- omgeving met het door gebrandschilderde ramen naar binnen vallend zonlicht genoten wij van de lezing door Christaan Caspers, classicus en docent aan het Murmellius gymnasium in Alkmaar.

Hij nam ons mee naar het Rome van de 16e en de 17e eeuw, zoals hij dat ook vaak doet met zijn studenten. Bij die reisjes valt hem op, dat de jongelui van nu nog even overdonderd raken door wat Rome aan historie biedt als dat het geval was bij de roman figuur Dorothea Brooke van de 19e eeuwse Engelse schrijfster George Eliot.

Christiaan vertelde ons over het Rome uit de tijd dat Maarten Luther als jonge monnik de stad bezocht, een aantal jaren voordat hij in 1517 in zijn 92 stellingen de aflaat en andere wantoestanden in de kerk aan de kaak stelde. Eerder al werden door de humanist Lorenzo Valla vragen gesteld rond de rechtmatigheid van de wereldlijke macht die de pausen uitvoerde. Het document waarin keizer Constantijn die wereldlijke macht aan paus Julius schonk zou een falsificatie zijn. De Julische Leugen, volgens Christiaan Caspers.  Ook in de 15e en 16e eeuw was het dus niet rustig in de kerk van Rome.

Het verhaal van Luther bracht ons naar de Stanze Giuliana in het Vaticaan met de beroemde fresco’s van Raphael en naar de Villa Farnesina. Deze villa aan de Tiber bij de botanische tuinen van Rome was de meeste van de aanwezigen onbekend, maar in deze in opdracht van Agostino Chigi uit Siena gebouwde villa bevinden zich meerdere heel bijzondere fresco’s van Raphael, waaronder een indrukwekkende plafondschildering die het verhaal van Amor en Psyche afbeeld.

Het tweede deel van de lezing had betrekking op de periode dat Christina van Zweden in Rome verbleef. Christina was al op haar 6e jaar Koningin van het protestantse Zweden geworden. Op haar 28e legde zij haar kroon af en vertrok in 1654 naar de Spaanse Nederlanden waar zij zich tot het katholicisme bekeerde. Van hieruit vertrok zij naar Rome. Daar was een tot het katholicisme bekeerde koningin natuurlijk een welkome gast.

Zij leerde paus Alexander VII goed kennen en schonk het Vaticaan haar omvangrijke bibliotheek. Samen werkten zij aan de ontwikkeling van de stad Rome tot de theatrale stad die wij nog steeds kennen. Mede onder haar invloed werkte Borromini er aan een nieuwe voorgevel voor de Sant Agnese aan het Piazza Navone en ontwierp Bernini daar de fontein van de 4 stromen.

Ten slotte nam Christiaan Caspers ons mee naar de San Ignacio kerk, waarin zich een geweldige plafondschildering bevindt van de hand van Andrea Pozza. Nog een plek in Rome die we allemaal eens zouden moeten bezoeken.

Voor wie nog meer wil delen in de kennis van Christiaan Caspers verwijzen wij naar zijn recent verschenen boek “Een nacht in Pompeï”. Dit is een vertaling van Théophile Gautier’s roman  “Arria Marcella” uit 1852, maar dan voorzien van een uitgebreid archeologisch en literair commentaar.

Na de interessante en met veel enthousiasme gebrachte lezing sloten wij het cultureel seizoen van Dante Alighieri – Maastricht af met een glas Italiaanse wijn en wat Italiaanse kaas.

Lezing Eric Voerman van Dante Groningen

Op woensdag 21 maart ontvingen wij op onze ledenbijeenkomst Eric Voerman van Dante Groningen.

Eric gaf ons zijn persoonlijke visie op Italië en “de” Italianen, gebaseerd op zijn eigen ervaringen die hij mede op deed tijdens een periode dat hij in Italië werkte en door zijn huwelijk met een Italiaanse. Natuurlijk toch een beetje zoals een buitenlander de gewoontes in een ander land beoordeelt, dus ook met wat vooringenomenheid op basis van stereotypen.

Eric schetste bijvoorbeeld dat Italië eigenlijk moet worden gezien als een economisch wonder. Italië behoort nog altijd tot de grootste economieën ter wereld. Dit ondanks dat er geen goed functionerend juridisch systeem is en geen goede infrastructuur. Er zijn ook nauwelijks echte multinationale ondernemingen. Daarentegen  zijn er wel heel veel middelgrote particuliere ondernemingen. Een flink aantal is op hun gebied wel gewoon wereldmarktleider.

Het succes van zulke particuliere ondernemingen heeft vast ook iets te maken met de grote loyaliteit die binnen Italiaanse families bestaat.

Eric liet ons aan de hand van een aantal commercials zien hoe er in het buitenland tegen Italië wordt aangekeken en hoe Italianen zich zelf zien. Opmerkelijke verschillen in de presentatie van precies het zelfde Italiaanse product (Fiat 500, Barilla Pasta) in verschillende landen (Italië, Verenigde Staten, Duitsland en Noorwegen). Humor en ernst rond een en hetzelfde product.

Veel van wat Eric aan “typisch” Italiaans voor ons schetste was wel herkenbaar. De trots op hun motorjachten, sportauto’s, voetbal, muziek en film en hun eten wordt bovendien ook door veel anderen gedeeld.

Eric Voerman hield deze lezing in het kader van de relatie die Dante Groningen heeft met het Italiaanse Amatrice dat in 2016 door een zware aardbeving werd getroffen. De vergoeding die Eric voor zijn komst en lezing krijgt stort hij daarom in het fonds waarmee de historische fontein van Amatrice zal worden gerestaureerd. Onder de deze avond aanwezig personen werd nog een bedrag van € 117,85 bij elkaar gebracht. Ook dat bedrag gaat naar dat Amatrice fonds.

Miniconcert tijdens ALV maart 2018.

Verslag van het miniconcert, aansluitend aan de Algemene Ledenvergadering.

 

Niet gehinderd door de barre weersomstandigheden kwamen de musici , de mezzosopraan Edith van Rijswijk en de pianist Paris López-Marron goed gemoed de Cellebroederskapel binnen, beiden verrast door de schoonheid van deze 16e eeuwse laat Gotische kapel.

Nooit eerder musiceerden beiden in deze, voor een  muziekuitvoering, prachtige ruimte met een tot in de gewelven vullende mooie akoestiek.

Door het barre weer was de kapel slechts voor een derde gevuld, hetgeen ons als aanwezigen enigszins in verlegenheid bracht, wetende wat een maatschappelijk carrière leven van jonge musici vraagt.

Hierdoor niet gestoord nam de zangeres meteen de lead door het tonen van de getrainde manier waarop ze in haar performance ons meenam in de muzikale verbeelding.

Als publiek is het altijd even wennen om je in te leven de verschillende werelden die door de keuze van het muzikale programma opgeroepen worden.

Dit programma was erg divers en publiekgericht; een mengeling tussen klassiek en populair.

We werden vervoerd door liederen uit o.a. Bizet ’s Carmen, Puccini ’s “Madame Butterfly” en Vera Linn ’s “We ‘ll meet again”.

De zangeres beschikt over een zeer gedragen volle krachtige stem.

Dit kwam echter niet in alle gekozen liederen tot uiting.

In het uitgevoerde Avé Maria van Schubert kwam haar ademhalingstechniek niet goed in balans, dit ten koste van de subtiele overgangen in deze aria.

Haar artisticiteit kwam echter volledig overtuigend tot uiting , in haar, niet door de pianist begeleide, solozang.  Bij de uitvoering van de aria uit Glucks opera “Orpheus en  Euredice”,  het  Grieks mythologische liefdesverhaal waarin Orpheus  zijn Euredice bezingt, in de hoop haar uit de onderwereld te kunnen halen, toonde de zangeres haar talenten.  Vol passie en drama, zeer zuiver van toon en zich sterk in haar rol ingeleefd,  bracht Edith deze aria prachtig ten gehore.

Ook de pianist, in zijn ondergeschikte rol, gaf aan,  plezier te hebben in dit miniconcertje.

Als vrolijke uitsmijter werd “ I could have danced with you “uit “My faire lady” ten gehore gebracht.

 

Terugdenkend aan deze prachtige muzikale bijdrage ben ik er van  overtuigd, dat de klank van Ediths stem na de uitvoering van de aria over Euredice , nog dagen lang in de toppen van de gewelven is blijven hangen.

 

Désirée Tonnaer.

Filmavond A Ciambra januari 2018.

Woensdag 31 januari 2018 vulden leden van Dante Alighieri – Maastricht een hele zaal van Filmhuis Lumière.

Op deze jaarlijkse filmavond werd de actuele film “A Ciambra” voor ons gedraaid. Het werd een bewogen avond.

Bewogen, enerzijds omdat de film bijna helemaal met camera’s in de hand, dus niet op een stabiele manier, is gedraaid. Dat maakte dat de scenes die lopend, rennend, rijdend op scooters en in auto’s en treinen werden gemaakt op het scherm nogal schokkerig waren. Deze manier van opnemen geeft de kijker wel het gevoel heel dicht op de gebeurtenissen en de personages te zitten.

Bewogen anderzijds, omdat A Ciambra een aangrijpend verhaal is, dat speelt rond een tienerjongen die deel uitmaakt van een in het Italiaanse Calabrië wonende zigeunerfamilie. De grootvader van het gezin had nog rond getrokken, nu leeft de familie met andere families in een aantal bouwvallige appartementen gebouwen. Daar leven zij, zonder veel opleiding, zonder veel kansen en rondkomend van marginale en illegale handeltjes. Als het er op aan komt zijn de echte “Italianen” in het criminele circuit hen veruit de baas, dus zelfs daarin komen zij niet verder.

De familie van de hoofrolspeler wordt gespeeld door zijn eigen familie. Ze lijken op elkaar, de manier waarop zij met elkaar omgaan is heel natuurlijk en vanzelfsprekend. De onderlinge verhoudingen zijn duidelijk. En wat er ook gebeurt, de familie is de basis van het bestaan.

De film toont een kant van de Italiaanse samenleving die wij op reis proberen mis te houden, maar er wel degelijk is.

Wijnproefavond door onze voorzitter de heer Guy Schrijnemakers

Zeldzame Italiaanse wijnen

Italië kent veel verschillende druivensoorten waar wijn van gemaakt wordt.

Méér dan andere klassieke wijnlanden zoals Frankrijk en Spanje, en zeker meer dan de nieuwe wijnlanden.

Tijdens de lezing werd er dieper ingegaan op de achtergronden en wetenswaardigheden en diversiteit van Italiaanse wijnen en Italië als wijnland.

Daarnaast werd er uiteraard uitgebreid geproefd. Het betreft wijnen die ook hier in de buurt te koop zijn.

Verder werd er uitgebreid informatie gegeven over de verschillende kleine wijnboeren die deze bijzondere wijnen produceren.

Het was een bijzonder aangename en leerzame avond.

Lezing Gregor Dijkhuis: Arm en Rijk – op reis door Apulië en Basilicata

Woensdagavond 15 november 2017 waren zo’n 55 leden, introducees en gasten naar Stayokay gekomen om te luisteren naar de voordracht door Gregor Dijkhuis over de Zuid-Italiaanse provincies Apulië en Basilicata.

Gregor Dijkhuis verzorgt zijn lezingen, reizen en publicaties onder de naam Stupor Mundi. Deze naam die “Hij die de wereld versteld zal doen staan” betekent, werd destijds gegeven aan Keizer Frederik II, over wiens geschiedenis Gregor een boek schreef. Zie ook www.stupormundi.net

Gregor nam ons mee langs de belangrijkste bezienswaardigheden van Apulië, zoals het heiligdom van San Michael in Monte San Angelo, Bari met het heiligdom van San Nicolas – de resten van Nicolas werden door de Normandiërs geroofd uit het graf in Myra om van Bari een bedevaartsoord te  maken wat het nog steeds is ook voor orthodoxe christenen uit oostelijk Europa, Trani met de concurrerende heilige San Nicolas Pellegrino, Brindisi waar de Via Appia eindigt, Otranto met de volledig met mozaïek afgewerkte vloer van de kathedraal.

Basilicata is cultureel veel minder interessant en nog steeds vrij arm met nu een jeugdwerkloosheid van 50%. Wel is Basilicata landschappelijk erg mooi en natuurlijk heeft het ook het plaatsje Matera met de vele grotwoningen.

Met Zuid Italië kwam natuurlijk ook de mafia aan de orde. De Siciliaanse mafia ontstond door de eeuwenlange uitbuiting van Sicilië als wingewest van het noorden. Zelfs in de Romeinse tijd telde Sicilië niet echt mee.

 Nu is de mafia nog steeds een macht van belang. Veel geld wordt verdiend met de invloed op het openbaar bestuur, denk aan de schandalen rond de afvalverwerking rond Napels en ook zit de mafia diep in de drugshandel en de mensenhandel. De “pizzo” de afdracht van ondernemers bestaat ook nog maar zorgt niet meer voor het grote geld.

Voorstelling Pirandello met acteur Joop Keesmaat

Woensdag 18 oktober.

Voor een gezelschap van ruim 50 leden en introducees droeg de Rotterdamse acteur Joop Keesmaat drie novellen van de Italiaanse schrijver Pirandello voor.

In de prachtige entourage van de Cellebroederskapel kwam zijn voordrachtskunst goed uit de verf.

Drie novellen, drie bijzondere verhalen uit het Italiaanse leven.

De eerste voorgedragen novelle was die van een bijzonder trieste geschiedenis.

De vader –een eenvoudige landarbeider-  die vol trots één van zijn zonen tot priester opgeleid zag, maar door die zoon zwaar teleurgesteld werd toen die, nadat die zich aan weeskinderen had vergrepen, in ongenade viel. Door de bisschop werd hem nog de hand boven het hoofd gehouden, maar door de vader werd die zoon symbolisch dood verklaard door hem zijn priestergewaad af te nemen en dat op te bergen in dezelfde kist waarin hij de kleding van zijn jong overleden kinderen bewaarde. Zo prachtig en indringend verteld dat de toehoorders bij het einde van het verhaal de ontstane sfeer niet durfden doorbreken met een applaus.

 

Het tweede verhaal was dat van de vrouw die na jaren vermist te zijn geweest naar huis terugkeerde en daar haar zus als nieuwe echtgenote van haar man aantrof. De zus die zorgde voor het moederloos geworden kind en nu zelf zwanger was. De man en de twee vrouwen vonden een manier om het leven verder met elkaar te delen, maar dat was voor de dorpsgenoten moeilijk te accepteren.

 

Na een korte pauze volgde nog een novelle en wel een die ging over de strijd tussen een raaf en een boer. De raaf won uiteindelijk. De boer stierf in de strijd.

 

Dit was weer een geslaagde avond na afloop waarvan bij het genot van een glas wijn nog wat werd nagepraat.

Inizio Stagione 2017

Woensdagavond 13 september 2017 genoot een gezelschap van zo’n 50 leden van een voordracht door Herman Cole over de in het noordoosten van Italie liggende autonome regio

Friuli-Venezia Giulia. Deze streek met als grootste plaatsen Triëst en Udine heeft een bijzondere geschiedenis door de periode dat het deel uitmaakte van het Habsburgse rijk, maar ook door de uitwisseling van culturen die plaats vond door de wereldwijde handelscontacten die de havenstad Triëst altijd heeft gehad.

 

Herman Cole schetste ons een gebied met veel toeristische mogelijkheden. Kust, strand, bossen, lagunes, bergen. Zwemmen, wandelen, bergbeklimmen, skiën.

Ook culinair is het een bijzondere streek. De uitwisseling tussen de regionale keuken met die van het aangrenzende Oostenrijk, die van Slovenië en de rest van Italië maakt eten ook hier een feest. Bovendien komen uit deze streek een aantal van de beste Italiaanse witte wijnen.

 

Een interessante gebied dus, met mooie steden en dorpen en veel mogelijkheden voor de reiziger. Het initiatief van de Albergo Difusso is in dit gebied begonnen. Hiermee zijn en kleinere plaatsen en dorpen vakantieappartementen en -woningen beschikbaar gesteld aan de toerist, waarmee ook een bijdrage wordt gegeven aan het levendig ouden van die plaatsen en dorpen.

Meer informatie hierover is op internet te vinden onder  http://www.albergodiffuso.com/

 

De avond werd Met één van die wijnen een Pinot Grigio van het huis Bidoli werd de avond   

 

Na de voordracht werd de avond nog gezellig voortgezet onder het genot van één van die mooie wijnen uit dit gebied, een pinot grigio van het huis Bidoli.

Fine Stagione 2017: De Italiaanse Muziek van de vroege Florentijnse Middeleeuwen tot de Venetiaanse Hoogbarok. Een lezing/concert met klank-en lichtbeelden door Jérôme Minis.

Op 19 april 2017 verzorgde Jerome Minis een met muziek omlijste lezing over de ontwikkeling van de muziek in Italië van de middeleeuwen tot in de barok.

Er waren zo’n 90 leden en niet leden naar deze avond in de voormalige Lutherse kerk aan de Hondstraat in Maastricht gekomen.

 

Jerome Minis nam ons aan de hand van geluidsfragmenten en aan de hand van muziekstukken die hij en klavecinist Karel Smagge op hun instrumenten (waaronder een kopie van een 15e eeuws tafelmodel klavecimbel) live voor ons speelden mee naar de muziek van Italië van de 14e tot in de 18e eeuw.

 

Hij vertelde ons over de geschiedenis van de muziek onder meer het volgende:

Nadat tot in de 13e eeuw muziek vooral een zaak was van troubadours, ontwikkelden zich in de 14e eeuw muziek die serieus gecomponeerd werd. Toen ontstond ook de polyfone (meerstemmige) muziek. Dat de basis van het componeren door Pythagoras (572-500 v. Chr.) werd gelegd, toen hij vastlegde wat een octaaf, een kwint en een terts etc. is, was vast niet voor alle aanwezigen een bekend gegeven. Op Wikipedia valt daar meer over te lezen. https://nl.wikipedia.org/wiki/Stemming_van_Pythagoras

 

Een van die vroege Italiaanse componisten was Francesco Landini, van wie wij een stukje uit zijn Ecco la Primavera te horen kregen. Ook te zien en te horen op:  https://www.youtube.com/watch?v=dTNl6ZTT35c

 

In de tijd dat de pauszetel in Avignon stond, ontstond een vermenging van de Italiaanse met de Franse muziek, die het ritme van de Italiaanse combineerde met het frivole van de Franse muziek.

De kerk moest niet zo veel hebben van al te vrolijke muziek en de pausen gaven hun componeer opdrachten voornamelijk aan componisten die zich toelegden op muziek die het hemelse vertolkte. Daarbij was de invloed van componisten uit de (Zuidelijke) Nederlanden bijna net zo groot als de invloed van de schilders uit de Nederlanden op de schilderkunst.

De dom van Florence met de beroemde koepel van Brunelleschi werd bijvoorbeeld ingewijd met een motet, gecomponeerd door de uit Kamerijk afkomstige Guillaume Dufay. De vorm van de koepel kwam in het motet terug met een dubbele C.

 

Ook veel andere Vlaamse musici werkten aan de Italiaanse hoven. Maar ook aan het hof van Karel V hadden zij hun invloed. Aan dat hof werkte de Capilla Flamenca, een groep Vlaamse muzikanten die naamgever zijn van de toch typisch Spaans geachte Flamengo-muziek en dans.

 

Adriaan Willaert was 35 jaar lang kapelmeester van de San Marco basiliek in Venetië, waar hij koren en muzikanten plaatste op tegenover elkaar gelegen galerijen waarmee een stereo-achtig effect werd bereikt.

Giaches de Wert, uit het Belgische Weert afkomstig, was verbonden aan het hof van de Gonzaga’s van Mantua. De Wert was een van de leermeesters van een componist die we wel allemaal nog kennen Claudio Monteverdi.

 

Onder invloed van het humanisme ontstond ook in de muziek een trend om daarin meer van het menselijk gevoel en emotie weer te geven, de barok. Daarmee kwam langzaam aan een einde aan de Nederlandse muzikale invloed, zij het dat de kerk nog lang aan de polyfone muziek van de Nederlandse componisten vast hield.

 

Monteverdi is de eerste componist die een opera schreef; “Orfeo” en daarin was de menselijke emotie een belangrijk onderdeel van de muziek.

 

De bekendste componist uit het einde van de door Jerome Minis beschreven periode is Vivaldi. Jerome Minis op de fluit en Karel Smagge op het klavecimbel eindigden met voor ons spelen van een stuk van Vivaldi.

 

Door bestuurslid Désirée Tonnaer werden zij met hartelijke woorden en een boek bedankt voor hun bijdrage aan deze avond van Dante Alighiri – Maastricht. Van de aanwezigen kregen zij een groot applaus.

 

Onze voorzitter Guy Schrijnemakers sprak daarna het slotwoord, waarbij de vele gasten werd verteld over de activiteiten die Dante Alighieri – Maastricht organiseert en over de mogelijkheden van een lidmaatschap.

 

Omdat deze avond de Fine Stagione was (de laatste culturele activiteit van dit seizoen) was er door het bestuur voorzien in een glas Italiaanse wijn en wat eenvoudige snacks. Onder het genot daarvan bleef het nog wat langer een geanimeerde avond.

Lezing “Ciao Limburg. Het Little Italy van bij ons.”

Klik op de foto voor meer foto's.

Op woensdagavond 15 maart 2017 zijn zo’n 40 leden naar Stayokay in Maastricht gekomen voor de lezing over Little Italy.

De lezing werd gehouden door Joke Quintens en Dirk Chauvaux, die beiden opgroeiden in de Vlaamse mijnstreek en die al op de lagere school omgingen met leeftijdgenoten uit Italiaanse gezinnen.

Zij vertelden ons een op een vlotte manier over het leven met en van deze Italiaanse Vlamingen.

Op reis in de Verenigde Staten, waar in veel grote steden Italiaanse buurten zijn, bemerkten zij dat de Italiaanse gemeenschap in de Vlaamse mijnstreek veel authentieker is gebleven dan die in de Little Italy ’s in Amerikaanse steden en besloten zij daar dieper in te duiken.

 

In Genk met zo’n 65.000 inwoners hebben er circa 15.000 een Italiaanse achtergrond. De eerste Italianen kwamen hier al rond 1930 werken, maar de grote aantallen kwamen pas vanaf 1946.

Het “Italo-gevoel” ging langzaam maar zeker ook over op de Belgische bewoners van deze stad, de Flamani”, voor wie “ciao” ook onderling een heel normale manier van groeten werd.

De Italianen in dit gebied bleven heel lang erg op Italië gericht en voor een deel is dat nog zo met Vespaclubs, een Ferrariclub en diverse supportersclub die zich op de grote Italiaanse voetbalclubs als AC Milan, Juventus e.d. richten.

Ook zijn er allerlei bedrijven met een Italiaans karakter; natuurlijk de pizzeria’s, restaurants en levensmiddelenwinkels, maar ook een eigen koffiemerk “Piu” en een marmerindustrie. Er is een eigen Italiaanse radiozender en wekelijks zijn er missen in het Italiaans.

 

In Vlaanderen wonen zo’n 30.000 mensen met een Italiaanse achtergrond. In Wallonië zijn dat er wel 300.000. De Waalse Italianen pikten al heel vroeg de Franse taal op, die natuurlijk nauw aan het Italiaans verwant is. In Vlaanderen ging dat veel minder vanzelf en bleef men lang Italiaans spreken en ook nu wordt onderling nog veel Italiaans gesproken. Er heeft zich hier zelfs een uniek dialect ontwikkeld doordat zich hier Italianen uit verschillende zuidelijke regio’s zoals Puglia en Calabria vestigden maar ook Sicilianen en Sardijnen.

Het Italiaans dat hier gesproken wordt is hierdoor heel apart en zal voor degenen die bij Dante Alighieri het standaard Italiaans hebben geleerd moeilijk te volgen zijn, maar de warmte en gezelligheid die deze gemeenschap kenmerkt maakt het toch mogelijk goed met hen te communiceren.

De 2e en 3e generaties hebben natuurlijk op school allemaal Nederlands geleerd. Maar ook nu gaan de meeste kinderen daarnaast naar Italiaanse lessen. Ook veel volwassenen van niet Italiaanse afkomst volgen hier Italiaanse lessen omdat Italiaans er in deze mijnstreek gewoon een beetje bij hoort.

 

Door deze lezing kregen wij een inkijkje in het Little Italy bij ons om de hoek. Het boek dat door de twee inleiders over dit onderwerp is geschreven werd door een groot deel van de aanwezigen aangeschaft. Daarmee was dit voor iedereen weer een avond die de moeite waard was.

ALV en lezing "Timeless Beauty" over de schoonheid van de Romeinse vrouw.

15 februari hebben we onze jaarlijke Algemene Leden Vergadering gehouden in StayOkay.

De vergadering werd goed bezocht en met dank aan de voorzitter werden we snel door de agenda geleid.

In het tweede gedeelte van de avond was er een lezing over het Romeinse vrouwelijke schoonheidsideaal:

In het Gallo Romeins Museum in Tongeren is op 16 december jl. de tentoonstelling timeless beauty geopend. Hierin zijn vele voorwerpen te zien die het Romeinse vrouwelijke schoonheidsideaal uitbeelden en ook veel voorwerpen die vrouwen hielpen het ideaal (enigszins) te bereiken. Dit schoonheidsideaal blijkt op sommige punten drastisch af te wijken van het moderne ideaal. De reden hiervoor is de totaal andere positie van de vrouw in de samenleving. En juist dit maakt dit onderwerp zo interessant. De poëtische naaktfoto's van de glamourfotograaf Marc Lagrange helpen bij de verbeelding.

 

Gemma Jansen (archeologe) en Marion Koene (oud-historica) presenteerden samen een boeiend verhaal.

Na afloop was er een gezellig samenzijn met een drankje en een hapje.

Klik op de foto om meer foto's van de avond te bekijken.

Filmavond Dante 2017: Perfetti Sconosciuti

Woensdag 18 januari 2017 de traditionele filmavond van Dante Alighieri Maastricht.
Voor het eerst in de nieuwe Lumière. Wij kregen zaal 3 toegewezen. Een mooie ruime zaal met comfortabele stoelen die veel beenruimte bieden. In de zaal was het wel aan de warme kant en enigszins benauwd, maar dat heeft het plezier in deze filmavond niet beïnvloed.

De film Perfetti Sconosciuti. Volgens de website van Lumière: een Italiaanse bioscoop hit over vier bevriende stelletjes die besluiten om, tijdens een etentje, alle telefoontjes en berichten die ze binnenkrijgen met elkaar te delen. Dat heeft onverwachte consequenties.

De film speelt zich grotendeels aan de eettafel af, waaraan in het begin de soort gesprekken plaats vinden, zoals dat bij zo'n gelegenheid gaat. Gesprekken die van het ene onderwerp ongemerkt overgaan in een ander onderwerp en zo een geanimeerd samenzijn opleveren. Totdat… een van de aanwezigen vanuit een van die gespreksonderwerpen komt tot het voorstel om die avond elk binnenkomend telefoongesprek, sms-bericht of whatsapp-bericht met elkaar te delen. De bij sommige bestaande weerstand tegen dat idee kan niet overeind blijven zonder zich “verdacht” te maken. Dus doet iedereen mee. Dan blijkt bijna elk binnenkomend bericht tot een crisis binnen de groep te leiden. 

 

Een origineel gegeven dat in deze film heel natuurlijk wordt neergezet binnen een voor iedereen herkenbare setting.

 

In de zaal: hilariteit, verbazing en medeleven.

 

Na afloop hadden onze leden duidelijk iets om over na te praten, wat veel van ons deden in het mooie nieuwe café van Lumière.

 

Hoewel zich meer leden voor deze filmavond hadden aangemeld dan er stoelen beschikbaar waren, kwam toch een flink aantal van die leden niet opdagen. Dat was jammer voor hen, want zij hebben een leuke avond gemist, maar het was ook jammer voor die leden die hadden willen komen, maar geconfronteerd werden met een “uitverkochte” zaal.
Dus de volgende keer niet alleen aanmelden, maar ook afmelden als er iets tussen komt!
 

Please reload

Dante Maastricht

Info@dante-maastricht.nl

  • Facebook Social Icon

© 2016 Ontwerp Dante Maastricht.